Ομιλία Διευθυντή ΓΕΣ/ΔΜΧ Ταξίαρχου Παναγιώτη Καφετζέλλη στην ΣΜΧ την 20/06/2026
Κε Υπουργέ,
κε Υπαρχηγέ του Γενικού Επιτελείου Στρατού
κε Δήμαρχε του Λουτρακίου
κύριε Αντιπεριφερειάρχα
κε Επίτιμε Επιθεωρητά
κε Επίτιμε Υπαρχηγέ,
κοι Επίτιμοι Διευθυντές του Όπλου μας
κε Πρόεδρε της Ένωσης Αποστράτων Αξκων Στρατού
κοι Εκπρόσωποι των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων Αεροπορίας και Ναυτικού,
κύριοι συνάδελφοι
αγαπητοί προσκεκλημένοι
κυρίες και κύριοι
Ως Διευθυντής του Όπλου του Μηχανικού, εκπροσωπώντας το σύνολο των στελεχών μας —εν ενεργεία και εν αποστρατεία— αισθάνομαι βαθιά συγκίνηση και ύψιστη υπερηφάνεια για τη σημερινή εκδήλωση, η οποία αποτελεί μια ουσιαστική κατάδυση στην ιστορική μας μνήμη και απότιση φόρου τιμής.
Η τιμητική παρουσία του κυρίου Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας προσδίδει ξεχωριστό κύρος στη σημερινή εκδήλωση. Αποτελεί, παράλληλα, την έμπρακτη επιβεβαίωση της αναγνώρισης και της εμπιστοσύνης της Πολιτείας προς το έργο και την προσφορά του Όπλου του Μηχανικού.
Το Μηχανικό είναι ένα όπλο υποστήριξης μάχης, το οποίο στην ουσία μάχεται μαζί με τα όπλα ελιγμού και πολλές φορές μπροστά από αυτά στην πρώτη γραμμή συνδυάζοντας το πνεύμα του μαχητή με την υψηλή τεχνική κατάρτιση και εξειδίκευση. Σχεδόν κανένα επιχειρησιακό σχέδιο δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί χωρίς τη συμβολή του Μηχανικού, ιδίως στη σύγχρονη εποχή, όπου το επιχειρησιακό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από υψηλές απαιτήσεις ταχύτητας, ευελιξίας και προσαρμοστικότητας. Η επιτυχής ανταπόκριση στις προκλήσεις αυτές προϋποθέτει τον συνδυασμό τεχνικής εξειδίκευσης, επιστημονικής γνώσης και επιχειρησιακής αντίληψης, στοιχεία που διακρίνουν διαχρονικά τα στελέχη του Όπλου μας.
Η ιστορία του Μηχανικού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γέννηση του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους. Το Όπλο συγκροτήθηκε επί Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, στις 28 Ιουλίου 1829, ως «Σώμα Αξιωματικών Οχυρωματοποιίας και Αρχιτεκτονικής», με έδρα το Ναύπλιο.
Από τους Βαλκανικούς Πολέμους και τη Μικρασιατική Εκστρατεία μέχρι τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά και το Έπος του 1940, οι Μηχανικοί μας έγραψαν χρυσές σελίδες δόξας, ανοίγοντας δρόμους, κατασκευάζοντας γέφυρες και εκκαθαρίζοντας ναρκοπέδια υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες.
Η σημερινή ημέρα δεν είναι αφιερωμένη μόνο στους ήρωες πεσόντες Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του Μηχανικού. Είναι αφιερωμένη και στους πρωτοπόρους – με τη αμφίσημη ερμηνεία του αγγλικού όρου «pioneer» – Αξιωματικούς και Οπλίτες του Όπλου μας, οι οποίοι με το έργο και τις πράξεις τους προσέδωσαν ιδιαίτερη αίγλη σε αυτό.
Από τον πρώτο Αξιωματικό του Όπλου, Ανθυπολοχαγό (ΜΧ) Σπυρίδωνα Τρικούπη, έως τον Υπολοχαγό (ΜΧ) Μιχαήλ Μουτούση, ο οποίος το 1912 συγκαταλεγόταν μεταξύ των τεσσάρων πρώτων Αξιωματικών που στάλθηκαν στη Γαλλία για να εκπαιδευτούν ως αεροπόροι.
Από τον Αντισυνταγματάρχη (ΜΧ) Ιωάννη Μεταξά, διακεκριμένο επιτελικό Αξιωματικό της περιόδου 1910–1913 και μετέπειτα Κυβερνήτη της χώρας, έως τους ικανούς Υποστρατήγους Καλλάρη Κωνσταντίνο, Γεννάδη Στέφανο και Σωτίλη Ναπολέοντα, οι οποίοι ηγήθηκαν σημαντικών Σχηματισμών κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Πλάι τους ξεχωρίζουν εξαίρετοι τεχνικοί Αξιωματικοί, όπως ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Στρίμπερ, πρόεδρος της Επιτροπής Μελετών Οχύρωσης και ουσιαστικός εμπνευστής των 21 οχυρών της Γραμμής Μεταξά, ο πρώτος Διοικητής της Διοίκησης Φρουρίου Θεσσαλονίκης, Συνταγματάρχης (ΜΧ) Παναγιώτης Κανελλόπουλος, καθώς και ο Συνταγματάρχης (ΜΧ) Παναγιώτης Δέδες, πρώτος Διοικητής της ΣΤΕΑΜΧ το 1925.
Από αυτή την αναφορά δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν και οι λιγότερο γνωστοί, αλλά πραγματικοί «σκαπανείς» του Όπλου μας. Ο υπάλληλος του ΤΕΝΞ Γερούκης Κωνσταντίνος, πρώτος πεσών ναρκαλιευτής το 1954 στο Λαύριο. Ο Επιλοχίας (ΜΧ) Ξενάκης Ευάγγελος, τελευταίος πεσών ναρκαλιευτής το 2005 στην Κορνοφωλιά. Και οι Αρχιλοχίας (ΜΧ) Κουρλιός Κωνσταντίνος και Ανθυπασπιστής (ΜΧ) Γιαννακόπουλος Νικόλαος, πεσών και αγνοούμενος αντιστοίχως, της ηρωικής Διμοιρίας Μηχανικού της ΕΛΔΥΚ, οι οποίοι υπερασπίστηκαν το Ύψωμα Β του Στρατοπέδου δίπλα στον Λοχαγό (ΜΧ) Σταυριανάκο Σωτήριο, στον επικό αγώνα της 16ης Αυγούστου 1974.
Η θυσία των πεσόντων μας αποτελεί την πυξίδα για τη δική μας καθημερινή αποστολή. Κάθε φορά που εκπαιδευόμαστε ή επιχειρούμε, τιμούμε τη μνήμη τους, κάνοντας πράξη τους τρεις βασικούς πυλώνες του Όπλου μας:
Την Ευκινησία: διασφαλίζοντας ότι καμία δυσκολία και κανένα εμπόδιο δεν θα ανακόψει την προέλαση των φίλιων δυνάμεων.
Την Επιβιωσιμότητα: θωρακίζοντας τις θέσεις και τις ζωές των συμπολεμιστών μας.
Την Κοινωνική Προσφορά: συνδράμοντας το κοινωνικό σύνολο σε κάθε φυσική καταστροφή και κρίση, αποδεικνύοντας ότι το Μηχανικό είναι πάντοτε εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.
Αθάνατοι Ήρωες του Μηχανικού,
Το παράδειγμά σας παραμένει ζωντανό και φωτίζει τον δρόμο των νεότερων γενεών. Από τη δική σας θυσία, δεν αντλούμε μόνο διδάγματα αρετής, θάρρους, αυτοθυσίας και αυταπάρνησης, αλλά και πρότυπα πίστης, αδούλωτου πνεύματος, και υψηλού φρονήματος, ικανά να οδηγήσουν στην αφύπνιση των αστείρευτων δυνάμεων του Ελληνισμού, για μελλοντική πρόοδο, ευημερία και ανάπτυξη.
Όπως εμφατικά υπογραμμίζει ο Περικλής στον Επιτάφιο Λόγο του, το χρέος των ζωντανών απέναντι στους νεκρούς δεν εξαντλείται στον παθητικό θρήνο. Αντίθετα, μας καλεί να μετουσιώσουμε τη θλίψη σε πράξη, μιμούμενοι την ανδρεία τους, καθώς η θυσία τους αποτελεί τον μοναδικό εγγυητή για το μέλλον και την ελευθερία της πατρίδας.
Στα στελέχη και τους οπλίτες του Μηχανικού απευθύνω την εξής εντολή:
Να φέρετε με υπερηφάνεια το έμβλημα του Όπλου και να εργάζεστε καθημερινά με την ίδια αυταπάρνηση, το ίδιο ήθος και την ίδια αφοσίωση που επέδειξαν εκείνοι. Είμαστε οι συνεχιστές μιας ένδοξης ιστορίας και οι θεματοφύλακες μιας βαριάς κληρονομιάς.
Τα μεγάλα επιτεύγματα του Όπλου του Μηχανικού φέρουν την υπογραφή των ανθρώπων του, την υπογραφή σας. Η σημερινή του υπεροχή οφείλεται στους πρωτεργάτες και στους σύγχρονους στυλοβάτες του, οι οποίοι με ζήλο, φιλότιμο και απόλυτο επαγγελματισμό ανύψωσαν το Μηχανικό στο επίπεδο που του αξίζει.
Κύρια υποχρέωση όλων εμάς που στελεχώνουμε σήμερα το Όπλο του Μηχανικού απέναντι στο Έθνος, στην ηγεσία μας και στους προκατόχους μας είναι να συνεχίσουμε την επίπονη προσπάθεια και με το ελληνικό φιλότιμο, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, με πατριωτικό φρόνημα την αγωνιστική διάθεση, τη συλλογική προσπάθεια και το ομαδικό πνεύμα και κυρίως με χαμόγελο, αισιοδοξία και γενναιοψυχία, να υπηρετήσουμε τα ύψιστα αγαθά της άμυνας και ασφάλειας.
Η αδράνεια, ο εφησυχασμός, η εμμονή σε στερεότυπες/παγιωμένες αντιλήψεις και η μιζέρια, δεν έχουν θέση σε ένα σύγχρονο στρατιωτικό οικοδόμημα, το οποίο οφείλει να διαπνέεται από το αίσθημα της ανανέωσης, της αισιοδοξίας και της ελπίδας.
Τελειώνοντας, θέλω να υπογραμμίσω και να σας διαβεβαιώσω, ότι θυσίες ανθρώπων που ανυπολόγιστα πότισαν με το αίμα τους την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της πατρίδας, τονίζουν και σηματοδοτούν τη δική μας ιστορική ευθύνη, καθώς και το ηθικό μας χρέος, απέναντι σε γεγονότα ορόσημα για την ιστορία μας.
Παράλληλα, αποτελούν διαρκή πηγή έμπνευσης και οδηγό για το μέλλον, υπενθυμίζοντάς μας ότι οφείλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές ένα Μηχανικό ακόμη ισχυρότερο, σύγχρονο και αντάξιο της ιστορικής του παρακαταθήκης.
Εύχομαι ο Θεός να αναπαύει τις ψυχές των πεσόντων μας και, να προστατεύει τα στελέχη και τους οπλίτες του Μηχανικού.
Εύχομαι, η μνήμη τους να είναι αιώνια!
Παναγιώτης Καφετζέλλης
Ταξίαρχος
Διευθυντής ΓΕΣ/ΔΜΧ
