Η Βόμβα του Ισθμού και τα Χρυσαφικά

Η ΒΟΜΒΑ 1000 ΛΙΒΡΩΝ ΤΟΥ ΙΣΘΜΟΥ-1988

Όπως έγραψα εκτός του Λόχου ΥΕΑ στη σχολή είχα και τα καθήκοντα του Δντη του 2^ου Επιτελικού Γραφείου, μια μέρα εκεί που ήμουν στο γραφείο με παίρνει τηλέφωνο ο σκοπός της Γεφυροσκευής που ήταν στο κάτω μέρος του στρατοπέδου, εκεί που η σχολή έχει όριο το χείλος του ισθμού, και είναι θεμελιωμένη πάνω στα υλικά εκσκαφής του ισθμού που έγινε το 1886… Η Σχολή εγκαταστάθηκε στην Ποσειδωνία Λουτρακίου το 1945. Κ. Λοχαγέ μου λέει, ο εκσκαφέας που εργαζόταν πάνω στη φορτηγίδα για εκβάθυνση του ισθμού (είχα δει τις εργασίες που γίνονταν στον ισθμό και τα υλικά εκσκαφής τα φόρτωναν σε πλοιάριο και τα πόντιζαν στον κορινθιακό κόλπο..) έκανε περιστροφή και ακούμπησε μια βόμβα αεροπλάνου δίπλα στη σκοπιά μου..!!!! τι??? Τι λες τώρα ρε χαμένε…??

Δε λέω ψέματα κ. Λοχαγέ ελάτε να δείτε…. πάω στην όχθη του ισθμού και βλέπω το «θηρίο», μαύρο – μαύρο να έχει ξαπλώσει δίπλα στη σκοπιά και να λιάζετε…τρελάθηκα.. γιατί ρε χαμένε άφησες το χειριστή να τη βάλει μέσα στο στρατόπεδο και δεν την πόντισε με τα υλικά εκσκαφής στον κορινθιακό? Δεν πρόλαβα κ. Λοχαγέ γύρισε την πούμα και την άδειασε, άντε να το πιστέψεις τώρα…ή κοιμότανε ή ήταν κοπανιστός από την σκοπιά…τι να κάνω τώρα? Να την πάρει πίσω ο εκσκαφέας και να τη βάλει με τα υλικά εκσκαφής θα ήταν η καλύτερη λύση…πώς να την πιάσει όμως? Δεχόταν αυτός να την ξαναπάρει?? Όχι βέβαια…. ήταν βόμβα αεροπλάνου των 1000 λιβρών μόνο που είχαν αποκοπεί τα πτερύγια πλοήγησης, μάλλον κατά την πρόσκρουση, γερμανική ήταν, ιταλική ήταν ή των συμμάχων δεν μπορέσαμε να διαβάσουμε…Τι να κάνω έπρεπε να πάω να αναφέρω στον Ταξίαρχο Δκτη της σχολής, ποιος άκουγε τις φωνές του.. και να κινήσω τη διαδικασία για την απομάκρυνσή της από τη σχολή. Ο Ταξίαρχος βλαστήμησε για το χειριστή του εκσκαφέα, τιμώρησε το σκοπό και μου το ανέθεσε, ως καθ΄ύλην αρμόδιος λόγω 2^ου γραφείου…

Η θερμοκρασία έξω 40 βαθμούς, άρχισα να φοβάμαι μην εκραγεί από τη ζέστη…πήρα το λόχο ΥΕΑ και ένα όχημα με γαιόσακους πήγαμε στη παραλία κάτω από την έδρα Ναρκοπολέμου και γεμίσαμε 100 γαιοσάκους άμμο, κάνοντας ένα τείχος περιμετρικά της βόμβας, διώξαμε τη σκοπιά βάλαμε κορδέλες προειδοποίησης, ενημερώσαμε μην πάει κανείς περίεργος στο μέρος και πήρα τηλέφωνο το ΤΕΝΞ στην Αθήνα (παλιά μου τέχνη κόσκινο..). Η δρία εξουδετέρωσης βομβών θα ερχόταν να την πάρει όταν θα ήταν έτοιμη…περιμέναμε δυο μέρες και ήλθαν με ένα στάγιερ με δυο κόκκινες σημαίες και μερικούς γαιόσακους άμμο στην καρότσα. Κατέβηκε ένας Αρχιλοχίας πυροτεχνουργός την περιεργάστηκε, μου έδειξε τους πυροσωλήνες, έναν στο ρύγχος και δυο πλευρικούς, μου λέει ότι θα μπορούσε να έχει εκραγεί όταν την άφησε ο εκσκαφέας αν ακουμπούσε στο έδαφος στο μέρος που ήταν ο πυροσωλήνας…. Πως να την σηκώσουμε τώρα να την ανεβάσουμε στο στάγιερ? να φέρουμε μου λέει το Μ62 περισυλλογής να τη δέσουμε με σχοινιά και να την ανεβάσουμε, άντε να βρεις χειριστή να τη σηκώσει, όπως τότε στο Νεοχώρι με το βλήμα και το φόβο που είχε ο χειριστής του εκσκαφέα…Πήγαμε στο γραφείο κινήσεως, όταν άκουσαν περί τίνος επρόκειτο τράβηξαν δρόμο, ευτυχώς ο Μαρίνης, πολίτης χρόνια υπάλληλος στη Σχολή με ειδικότητα γερανίστα, πήρε γερανοφόρο όχημα και ήλθε…Δέσαμε το σχοινί σε βρόγχο να μην εφάπτεται με τους πλευρικούς πυροσωλήνες και τη σηκώσαμε, του είπα να την πάει στο πεδίο εκρήξεων που είχαμε στα Γεράνεια όρη, αλλά φοβήθηκε και καλά έκανε, στο Λουτράκι τουριστικό μέρος και πευκοδάσος να σκάσει βόμβα 1000 λιβρών, έτσι προτίμησε το ρίσκο να την μεταφέρει στην Αθήνα όπου και την εξουδετέρωσαν…καλή περιπέτεια ήταν και αυτή..

ΤΑ ΧΡΥΣΑΦΙΚΑ: Στη Σχολή υπήρχε τεχνίτη λίμνη, προέκταση του ισθμού μέσα στο στρατόπεδο όπου κάναμε όλες τις εκπαιδεύσεις στα πλωτά μέσα γεφυροσκευής. Έτσι περνούσαν από τη Σχολή οι σκαπανείς στρατιώτες του Μηχανικού για δυο μήνες, προκειμένου να εκπαιδευτούν στη γεφυροσκευή.

Η Σχολή εκμεταλλευόταν τη δίμηνη παραμονή 200 περίπου οπλιτών να κάνει ότι δουλεία απαιτούσε χειρωνακτική εργασία, κυρίως αποψιλώσεις τη θερινή περίοδο σε ένα τεράστιο στρατόπεδο. Ο Δκτης Ταξίαρχος, έμενε στην παραλία σε μονοκατοικία, δωρεά χήρας Αξκου στη σχολή από το 1950…με τις βροχές κάποιο πρόβλημα είχε η κεραμοσκεπή και έβαζε νερό, οπότε ζήτησε δυο οικοδόμους στρατιώτες να πάνε να διορθώσουν τα κεραμίδια…Μια μέρα έρχεται στο γραφείο και τι μου λέει !!! Αντρέα εκείνα τα παλιόπαιδα που στείλαμε στο σπίτι, μπήκανε μέσα και με κλέψανε, πήραν ότι χρήματα είχα στο συρτάρι, αλλά και τα κοσμήματα της γυναίκας μου και ποιος την ακούει…(η γυναίκα του έμενε στην Αθήνα και περιστασιακά κατέβαινε στο Λουτράκι κυρίως τη θερινή περίοδο…) κοίταξε τι θα κάνεις, δεν θέλω αστυνομίες κλπ.. Τι να κάνω?? Λες κι εγώ γνώριζα από κλέφτες.. το μόνο που αμφέβαλα και του το είπα, μήπως δεν το έκαναν οι στρατιώτες αλλά κανένας κανονικός κλέφτης ? Ζήτησα να πάω να δω το σπίτι και πως μπήκαν μέσα, αυτός μου είπε ότι μπήκαν από το παράθυρο του μπάνιου και μάλιστα του έριξαν ένα μπουρνούζι που το είχε βάλει στο καλοριφέρ να στεγνώσει και δεν το ξαναέβαλαν στη θέση του..Πήρα τα κλειδιά και πήγα…μπήκα στο μπάνιο μετά στη κουζίνα και το καθιστικό…το σπίτι ήταν γεμάτο σκόνη αφού δεν έμενε η γυναίκα του εκεί.. Πέφτω κάτω και κοιτάω το ξύλινο πάτωμα, φαινόταν ολοκάθαρα τα χαρακτηριστικά πατήματα της στρατιωτικής αρβύλας και σε ποια μέρη είχε πάει.. τότε πείστηκα ότι ήταν οι στρατιώτες…τους ανέκρινα στο γραφείο.. δεν έλεγαν τίποτε, πήρα ένα φίλο μου υπαστυνόμο που κάναμε παρέα, φέρτους εδώ μου λέει ίσως εμείς τους κάνουμε να μιλήσουν…τους έδιναν καφέδες στην αστυνομία…τίποτε. Ήλθε ο καιρός να φύγουν για το Ναύπλιο στο ΚΕΜΧ, είχα στείλει σήμα στο 2^ο γραφείο να τους παρακολουθούν…τη μέρα που ήλθαν τα λεωφορεία να τους πάρουν, τι κακό ήταν αυτό? Τρέχει ο παπά-Νήφωνας φωνάζοντας ότι πήραν το παγκάρι της εκκλησίας, το ταμείο του ΚΨΜ ο στρατιώτης διαχειριστής, οι παλιοί στρατιώτες ότι τους έκλεψαν τα δερμάτινα μπουφάν, τσαντάκια και χρήματα…Χτύπησαν τους στόχους που είχαν εντοπίσει το βράδυ πριν την αναχώρησή τους…τους ξεφορτώσαμε στην πλατεία και έγινε καταμέτρηση των ειδών βρήκαμε μερικά και τους τιμωρήσαμε…αλλά τα χρυσαφικά δεν τα βρήκαμε. Μετά από ένα μήνα με πήρε τηλέφωνο ο συνάδελφος από το 2^ο γραφείο του Ναυπλίου να πάω να πάρω τα χρυσαφικά…φαίνεται σε κάποιο έλεγχο των ατομικών ειδών τους, γιατί ήταν κλεφτοσειρά… πολλές κλοπές …τα βρήκανε, έτσι πήγα και τα πήρα και τα έφερα στον Ταξίαρχο που μάλλον τα είχε ξεγράψει…