Σεβαστοί Συνάδελφοι
Αγαπητοί Φίλοι,
Ο Θεός μας αξιώνει και φέτος να εορτάσουμε τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας μας, το «Πάσχα του καλοκαιριού», όπως τόσο γλαφυρά περιγράφει ο λαός μας. Σήμερα, κάθε γωνιά της Ελλάδος γεμίζει από φως, ελπίδα και κατάνυξη.
Σήμερα εορτάζουμε ότι η Μητέρα όλου του κόσμου ανέβηκε στον ουρανό. Έκλεισε τα μάτια της στη γη, αλλά έχει την αγκαλιά της ορθάνοιχτη για τον καθένα μας. Είναι η Μάνα που θα φωνάξουμε στις δυσκολίες, το όνομα Της βγαίνει πρώτο από τα χείλη μας όταν πονάμε, όταν ανησυχούμε για τα παιδιά μας, αλλά και όταν θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ».
Για εμάς τους Έλληνες εκτός από μεγάλη θρησκευτική εορτή είναι και μέρα βαθιάς Εθνικής μνήμης, τιμής και υπερηφάνειας. Η Παναγία είναι διαχρονικά δεμένη με τους αγώνες, τους καημούς και την ελευθερία του Έθνους μας. Είναι η «Υπέρμαχος Στρατηγός» που πάντα στεκόταν στο πλευρό των προγόνων μας σε κάθε δύσκολη στιγμή και που και εμείς προστρέχουμε και ελπίζουμε στη βοήθεια Της στις δύσκολες στιγμές της Πατρίδος μας.
Η σχέση αυτή κρατάει από παλιά. Ήταν εκεί, στο μεγάλο ξεσηκωμό του 1821 όταν ο Γέρος του Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, γονάτιζε μπροστά στην εικόνα της στο Χρυσοβίτσι. Εκεί, βλέποντας τους άντρες του φοβισμένους, προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια και είπε εκείνα τα λόγια που έμειναν στην ιστορία: «Παναγία μου, βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν».Με αυτή την πίστη πορεύτηκαν οι ήρωές μας και μας χάρισαν μια πατρίδα ελεύθερη. Η Παναγιά τον άκουσε. Και η φλόγα της επανάστασης ξαναφούντωσε στις ψυχές των Ελλήνων.
Ο ίδιος με την ταπεινότητα ενός πραγματικού ήρωα, με την ορθολογική προσέγγιση ενός πραγματικού μαχητή στα απομνημονεύματά του περιγράφει το θαύμα που βίωσε.
«Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς…Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν.
Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο… άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. – Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».
Αυτή η ίδια πίστη κράτησε όρθιο τον Ελληνισμό και αργότερα, στον ξεριζωμό και την προσφυγιά, μέσα από το ιερό κειμήλιο της Παναγίας Σουμελά. Η εικόνα της, που ήρθε από τον ιστορικό Πόντο για να ριζώσει στο Βέρμιο, μας θυμίζει ότι η Παναγία είναι η μάνα που ξεριζώνεται μαζί με τα παιδιά της, κρατά ζωντανή την ελπίδα και ενώνει ολόκληρο τον ελληνισμό.
Η Παναγία Είναι για πάντα δεμένη με τη θυσία του καταδρομικού «Έλλη», που τορπιλίστηκε άνανδρα ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου το 1940 στην Τήνο. Ένα χτύπημα που, αντί να μας λυγίσει, μας ένωσε κάτω από τη σκέπη της.Ήταν μαζί με το Στρατό μας στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου το 1940, όταν οι στρατιώτες μας έβλεπαν τη μορφή της να τους προστατεύει.
Και ο λαός μας, αυτή τη σκέπη την αναζήτησε και στα νεότερα χρόνια, στα ματωμένα χώματα της Κύπρου. Τις ημέρες αυτές του Δεκαπενταύγουστου, από τις 14 έως τις 16 Αυγούστου του 1974, γράφτηκε μία από τις πιο ένδοξες και ηρωικές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας: η επική μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ. Εκεί, 318 παλικάρια, απομονωμένα, νηστικά, προδομένα από τις συνθήκες, αλλά με ατσάλινη ψυχή, κοίταξαν στα μάτια έναν πάνοπλο και πολυάριθμο εχθρό. Πολέμησαν σαν λιοντάρια απέναντι σε εκατοντάδες βόμβες, άρματα και χιλιάδες στρατιώτες. Εκείνοι οι ήρωες που έπεσαν στο Γερόλακο, με το όνομα της Παναγίας και της Ελλάδας στα χείλη, έγιναν οι σύγχρονοι Λεωνίδες. Δεν λύγισαν δεν δείλιασαν. Κράτησαν την τιμή των Ελληνικών όπλων ψηλά και πέρασαν στην αθανασία. Ανάμεσα του τα παλληκάρια της Διμοιρίας ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ με τον Ήρωα Λοχαγό τους (ΜΧ) Σταυριανάκο Σωτήρη
Για όλα αυτά και πολλά παραπάνω, σήμερα εορτάζουμε τη Μάνα του Χριστού, τη Μάνα όλων μας, αλλά και την προστάτιδα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και κρατούν την Πατρίδα μας ασφαλή, τιμώντας το αίμα που χύθηκε για την ελευθερία μας και διατηρώντας τις παραδέσεις του Έθνους μας.
Ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη τις έγνοιες της καθημερινότητας.
Ας κρατήσουμε τη ζεστασιά, την ενότητα και την ελπίδα αυτής της ημέρας στις καρδιές μας.
Εύχομαι η Παναγία να χαρίζει υγεία, ειρήνη και προστασία σε όλους μας.
Χρόνια πολλά σε όλους, να είμαστε καλά και του χρόνου να εορτάσσουμε ξανά!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΑΡΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
Διαβάστε την επιστολή του Πρόεδρου ΔΣ/Σ.Α.Α.ΜΧ, Αντγου ε.α Γεώργιου Μ. Κασιδόκωστα:
Loading Viewer...
